Našo towaristwo pobitujo starjejšym a pěstowarkam z drastoweju brošurku pomoc za hoblekanje dźěći.

Slěpjańska dźěłarnja drastow - Elvira Hantšo

Zgótujomy za Was cyłu bursku drastu abo dźěle drasty. Wucomy Was, drastu prawje schować a se za nju starać a pokazamy Wam, kak se wóna hobleka. Hucymy Was wědu ho Slěpjańskej burskej drasće.

Folklorna skupina hustupujo ćecej w Slěpjańskej burskej drasće. Žeńske hoblekuje se ku kuždemu swědźenjoju a w kuždym casu lěta prawu a wósebnu wariantu drasty. Tak jo towaristwu móžno, pokazać wjeliku bogatosć Slěpjańskeje drasty. Ćedewšym šelakorosć namšojskich drastow njejo ludźom dźeńsa wěcej wědobna.

Mała Slěpjańska njewjesta na taškowej swaŕbje.

Bóžemje, luby Dieter.
Dieter Reddo *12.02.1942 w Trjebinku, †10.03.2020 w Wórjejcach.

Bóžemje, luby Dieter.

Dieter Reddo *12.02.1942 in Klein Trebendorf; †10.03.2020 in Hoyerswerda

 

Dieter Reddo - *12.02.1942 w Trjebinku, †10.03.2020 w Wórjejcach

Dyž jo pcołaŕ humrěł, se ći nas w Slěpjańskej wósadźe do kuždego kólca tśi raz zaklapa a se praji: „Pcołki, wy njedrićo forthyć, waš góspodaŕ dźo fort. 

Dieter Reddo jo wótejšeł. Njebudźo wěc swóje lubowane pcoły widźeć, a tež my jogo wěcej njehuglědamy. Jogo pćijaćelske naradźenja budźeje nam felować a tež jogo krute procowanje ho zdźeržanje serbskich tradicijow. Kritika a chwalba stej z jogo guby wažyłej jenak wjele.

Wón wóstanjo nam w pomjertku hako pójedaŕ starodawnych powjesćow a loštnych anekdotow. Dyž něchten jomu ćisłuchował, což jo měł jare rad, da su te serbske hulicowańka jeno tak z njogo pluskali hako ze žgrědła, což se nidy njezastaji. Rad jo swóju wědu a swóje nazgónjenja dalej dawał, a jogo nejwěkša frejda jo była, dyž jo ći swójich ćisłucharjach namakał płodnu zemju.

Dieter jo był šykowny mólowaŕ jastrownych jaj, huběrny znajaŕ Slěpjańskeje burskeje drasty a njemucny wójowaŕ za swóju maćerinu rěc, Slěpjańsku serbšćinu. Jogo wěda ći hoblekanju burskich drastow a jogo rozpalenje za Slěpjańske ludowe spiwy stej byłej jenorazowej. Sy-lik se zył cas, sy wót njogo mogł zgónić wjele ho pcołarjenju a ho pjerinje, ale tež ho žywjenju hojsy a swódźbnych zwiskach. Dieter jo znał kuždego a jo tež sam był daloko a šyroko znaty.

Wón jo hobzwernował a dalej dał Slěpjańske ludowe spiwy, Slěpjańsku rěc a Slěpjańske tradicije, což su jogo wót casa dźěćetstwa ćewodźowali. To jo jogo wótkazanje. 

Wót njogo móžomy prajić: Z cyłeju wutrobu jo był žywy w serbskem duchu.

Zgubili smy lubego pćijaćela. Comy se jomu z wutroby dźěkować za jogo hobšyrnu wědu, kóteruž jo nam zawóstajił, a za jogo wjelikomyslnu pomoc, kóteruž jo nam kuždy cas rad pobitował. 
Wón wóstanjo na ćecej w našych wutrobach a w našych myslach.

Kółk žywjenja se zlenjo, nic wěc se njegiba. 
Což jeno mimo ćěnjo, jo žwała rěcniwa. 
A som ja jenraz rozpanuł do procha a do pjopoła, 
Da, žwała, praj šym, až 
som ćěnuł do gwězdow. 

Bóžemje, luby Dieter, spi ho dobrem měrje.

 


SB slěpjańšćina – Schleifer Sorbisch DEDeutsch – němski